Menu

Column Mevrouw Amy van Egmond | Heer en Meesteres

Het Seksjournaal | Column Mevrouw Amy van Egmond | Heer en Meesteres | amy-van-egmond-column-maart-2018-bij-het-seksjournaal.jpg

Er wordt mij dikwijls gevraagd wat ik zo aantrekkelijk vind aan het overheersen van mannen in mijn rol als 'Domme' oftewel Meesteres. Wat voor genoegen beleef ik daaraan? Ben ik sadistisch, gemeen of misschien wel pervers?

Ik denk dat de psychologische achtergrond ervan dieper zit en misschien al in mijn jeugd is gelegd. Daarom wil ik jullie bij dezen graag een kijkje geven in mijn 'ziel': wat zijn mijn drijfveren op het vlak van bdsm?

Toen ik jong was ben ik weliswaar niet genderneutraal opgevoed, maar op het feit dat ik een meisje was werd door mijn ouders nooit erg de nadruk gelegd. Ik speelde, voetbalde en ruziede met de jongens in mijn klas alsof ik één van hen was. Ik mocht de sport uitkiezen die ik zelf wilde, de kleding dragen die ik mooi vond en uiteindelijk ook de opleiding volgen waar mijn interesse naar uitging.
Pas toen ik na mijn studie ging werken als advocaat-stagiair kwam ik er achter dat mijn vrouwelijkheid wel degelijk een verschil maakte. Ik werd vaker dan me lief was aangezien voor secretaresse, collega's maakten seksueel getinte opmerkingen en mijn inbreng in vergaderingen werd - hoewel degelijk voorbereid - niet altijd serieus genomen.

De kentering kwam toen ik een beoordelingsgesprek had met een inspirerende vrouwelijke leidinggevende. Ik besprak met haar tegen welke problemen ik aanliep in mijn functioneren op kantoor. Ze zei dat ze me volledig begreep, ook zij had aan begin van haar carrière last gehad van mannelijke tegenwerking. Maar, zo vertelde ze, je kon door je charmes op de juiste manier in te zetten ook de zaken naar je hand zetten. En daar begon ik vervolgens mee te experimenteren. Eerst subtiel, met een steelse blik of een schijnbaar achteloos bungelende pump aan een in zijden kous gehulde voet. Later, naarmate ik er meer bedreven in werd, nadrukkelijker en soms zelfs manipulatief. Ik ontdekte de zwakke plekken van mijn mannelijke collega's en hoe ik deze kon bespelen. Het lukte me om professioneel gezien 'one of the guys' te worden, juist door mijn femininiteit in te zetten. Ik liet de mannen voor me lopen en wist de aandacht in positieve zin op me te vestigen, wat zich al snel uitbetaalde in succesvolle carrièrestappen.

Het spelen met de klassieke genderrollen, het als vrouw uitoefenen van invloed en macht over mannen en de ultieme kick die mij dit geeft hebben mij op het femdom pad gebracht. Waarom hetgeen je in je loopbaan toepast niet doortrekken naar je persoonlijke leven als dat je zoveel genoegen schenkt? En niet alleen jou maar ook degene met wie je deze vorm van seksuele expressie beleeft?

Want is het leven uiteindelijk niet één groot spel?

Amy van Egmond

Auteur: Redactie
Publicatie: 11/03/2018 21:21

Subcategorieen