Menu

Zelfs prikkelende kut eh... Kunst uit publieke domein

Het Seksjournaal | Zelfs prikkelende kut eh... Kunst uit publieke domein | achilles-bij-het-seksjournaal-3-2-2018.jpg

Nabeschouwing van een week waarin pitspoezen uit de Formule 1 verdwijnen, pijltjesgooiers zich niet meer naar het strijdperk mogen laten begeleiden door mooie vrouwen en waarin zelfs de kut van Coubert uit het publieke domein moet verdwijnen.

We moeten even praten. Het gaat te ver met #metoo. Uiteraard bagatelliseer ik dan niet aanranding en al helemaaaal niet (echte!) verkrachting, maar, om het maar eens interessant te zeggen, de ob-jec-ti-veeee-ring van vlees. Vrouwenvlees vooral. Want vrouwen zijn kwetsbaar, toch?

Interseksuelen

Nu gelooft uw redacteur van dienst niet in 'vrouwen' en 'mannen' als eenduidige sekse, wel in: overwegend vrouwelijk en dito mannelijk als het fysiek gezien duidelijk is. Het bewijs voor dit geloof zie ik in het percentage 'interseksuelen' van 0,5 tot 1,7 procent van om het even welke groep mensen. Interseksuelen zijn mensen die min of meer precies in het middengebied verkeren; deels mannelijk, deels vrouwelijk. Hier wat we er een jaar geleden over schreven, mét video. (Om het niet al te moeilijk en theoretisch-correct te maken, spreek ik hierna over vrouwen en mannen, maar lees dan "overwegend -lijk" eromheen.)

Kloten als tieten

Neem je zo'n bestaande en bewezen middengroep als uitgangspunt, dan kan het niet anders dan dat de rest van de bevolking overwegend aan de mannelijke kant zit in verschillende gradaties en voor vrouwen geldt hetzelfde. Ik bedoel maar: in een mosh pit bij een of ander heftig concert zie je hoofdzakelijk overwegend mannelijke putters hossen, maar ook een enkel vrouwspersoon. Maar wie kijkt dan naar de muur van diezelfde gelegenheid? Velen menen te weten dat jochies zich fysiek moeten meten, maar vrijwel niemand kijkt naar de jochies die hun beginnend snorretje drukken. Ennu... gegarandeerd: hadden mannen hun kloten op tepelhoogte, dan zag je ze ook niet tegen elkaar botsen. En dan zijn dit alleen nog maar de fysieke verschillen.

Chemie: waarom de sterksten voortplanten

Chemisch, hormonaal, worden vrouwen geregeerd door hun vruchtbaarheidcyclus en mannen door testosteron. Hier, kijk naar één van onze naaste verwanten in het dierenrijk: de gorilla. Vrijwel iedereen die een beetje (de nachtherhalingen van) National Geographic kijkt, weet dat bij gorilla's de zilverrug het dominante mannetje is en dat bij tijd en wijlen zijn leidersrol in de stam op de proef wordt gesteld door een zoon of een neefje. Ook dat zo'n jongvolwassen ventje het uiteindelijk overneemt (*stemmige muziek terwijl de verslagen leider afdruipt in het struikgewas*). Maar waar vrijwel niemand over nadenkt: wat gebeurt er met de mannetjes die geen aspiraties hebben om King Louis van de troon te stoten? Dit zijn de mannetjesgorilla's met een te lage startstaus en/of die (te) weinig testosteron hebben. Die verlaten de stam, leven als gezamenlijke mannelijke groep verder en sommigen daaruit dagen nog wel eens een zilverrug uit [bron]. Of kijk alleen al op je vakantie in Spanje, Italië of Griekenland naar ongecastreerde katers; er kan er maar één de leider zijn. De poezen in "zijn gebied" zijn altijd zwanger, meestal van hem, en de minder-vurige mannetjes mijden de baas én mijden hun krolse soortgenoten en scharrelen - vaak ziek en onder de wonden door een toevallige ontmoeting met de baas - wat rond in het buitengebied van de alfakater [bron].

Mensen zijn geen dieren (meer). En bij hogere dieren - hoger in evolutionair perspectief gezien door menselijke bril - verschilt het gedrag per individu zolang de soortspecifieke kaders dat toelaten. Meer uitleg: chimpansees en bonobo's leven weliswaar in groepen, maar de leiding daarvan is meer ehm... democratisch, meer politiek, dan bij ook hun neven de gorilla's. Bonobo's zijn er natuurlijk beroemd om dat seks het cement is van hun samenleving, en chimps, onze naaste-naaste verwanten, hebben heuse politiek in hun samenleving geïntroduceerd. Een fysiek minder sterke mannetjeschimp maar wel een die slim is, kan de luitenant worden van de baas en paren met een van diens vrouwen zonder dat hij hiervoor hoeft te vechten. En voor dameschimps geldt hetzelfde: als zij de baas niet moeten, dan wordt er niet geneukt. Worden ze toch verkracht, dan is de kans op zwangerschap uit zo'n actie minimaal [bron]. Maar nogmaals, dit zijn min of meer soortspecifieke kenmerken; hoe hoger het dier (in onze ogen), hoe meer het individuele gedrag hiervan kan afwijken.

Vrouwen die naar vrouwen kijken

Aangezien er fysiek-evolutionair geen verschil is tussen mensen en dieren, zal ook bij dieren interseksualiteit voorkomen. Maar ook: hoe lager de diersoort op de evolutionaire ladder, hoe minder uitgesproken het gedrag op individueel niveau. Dus ook: het verschil is minder zichtbaar tussen overwegend mannelijke of vrouwelijke vertegenwoordigers van die soort met hun interseksuele soortgenoten. En toch... toch zie je geslachtsafwijkend gedrag. Zien we dat wat bij mensen speelt terug in diersoorten, dan kan het niet anders dan dat wat bij dieren speelt we ook terugzien bij mensen. En jawel hoor, bij mensen speelt chemie ook nog steeds een rol: zie de cyclus bij vrouwen en testosteron bij heren. Even gechargeerd: vrouwen zijn naar verluidt het geilst net voor de eisprong en mannen zijn constant aan het meten en strijden. Maar goed, dit zijn onze eerstzichtbare kenmerken. Kijk je echter beter, dieper en breder, dan zie je typisch mannelijk gedrag bij vrouwen en vice versa. Dit zijn per individu de gedragskenmerken die tussen het overwegend vrouwelijke of mannelijke en het interseksuele midden inzitten. Voor mij grote voorbeelden hiervan zijn pietluttige in maniertjes en kleding mannen, en doortastende, pionierende vrouwen. Dit kunnen zowel homo- als heterosuele vrouwen en mannen zijn.

Vrouwen (erbij) verkopen beter

Having said this - terug naar de objectivering van vrouwen (en mannen) in de kunst. Vroeger, toen ze nog geen foto's maakten, waren het welgestelde mannen die kunst kochten, maar de lady of the manor was de baas in huis. Kwam haar vent terug met een naakt van Rubens bijvoorbeeld en madame vond er niets aan, reken maar dat de voluptueuze schone niet in het zicht kwam te hangen. Tegenwoordig is op macroniveau de gelijkstelling tussen mannen en vrouwen nog niet klaar (de lonen bijvoorbeeld), maar kijk je op individuele schaal dan zijn de meeste westerlingen het er wel over eens dat mannen en vrouwen gelijkwaardig zijn. Er is wel een verschil: meer overwegend heterovrouwen kijken liever naar mooie vrouwen dan overwegend heteromannen naar mooie mannen kijken. Kijk maar, wetenschap. Waarom dat is, een woord, of eigenlijk twee: universele esthetiek. Vrouwenlijven worden overwegend mooier gevonden door mensen (m/v) dan mannenlijven. En heb je iets te verkopen, een schilderij of een event, en zeker events waarbij mannen het tegen elkaar opnemen, dan zet het menselijke (zaken)instinct van de organisator er mooie vrouwen bij.

Eenheidsworst

Activistische mensen die succesvol ageren tegen vrouwen in het publieke domein als lustobject, bereiken welbeschouwd het tegenovergestelde. Door dat te doen wat ze doen, bestempelen ze vrouwen als zielig, hulpbehoevend, en misgunnen ze ook vrouwen hun eye-candy en bewondering. Als dit zo doorgaat dan leven we in een samenleving die louter androgyne of zelfs sekseloze beelden toont waar we ons niet mee kunnen identificeren of juist tegen kunnen afzetten. En dat is gewoon jammer, zeker gezien onze natuurlijke aard en evolutionaire afkomst.

Richie66

Beelden: zelden zijn mannenbeelden mooi, welvend en gedetailleerd. Uitgelicht beeld is de stervende Achilles van Ernst Herter, in opdracht van Sissi, de beroemde kleine keizerin. De latere eigenaar van paleis Achillion te Korfu, keizer Wilhelm II, vond het beeld te nichterig, verplaatste het naar de tuin en verving hem door de staande, hoekige en nietszeggende variant van ene Johannes Götz.

Auteur: Redactie
Publicatie: 03/02/2018 12:22

Subcategorieen